Het is weer zover, alweer een jaar voorbij. Ik hoop dat je met blijdschap kunt terug kijken op 2025 en ik wens je het allerbeste toe voor het nieuwe jaar! Naar goede gewoonte neem ik vandaag eens even de tijd om terug te blikken op het voorbije jaar.

Eind vorig jaar sloot ik af met een best wel heftige blogpost. 2024 was voor mij dan ook best wel een heftig jaar. Maar ik eindigde op een positieve noot: ik had een belangrijke levensles geleerd en zou in 2025 beter voor mezelf zorgen en alle maatschappelijke verwachtingen volledig los laten ten gunste van mijn gezondheid. Als ik nu terugkijk op het voorbije jaar, denk ik dat dat grotendeels wel gelukt is. Het is een lang en traag proces, maar ik heb het gevoel alsmaar dichter te komen bij een leven in balans. Al gaat dat ook met vallen en opstaan natuurlijk. De laatste maanden ben ik er maar weer eens in geslaagd mij spectaculair te overdoen en dat voel ik in mijn lichaam. Maar dat is oké, het belangrijkste is dat ik het nu aanvoel en mezelf rust gun om terug te herstellen. Wat ik dus ook zal doen nu in januari!

2025 was gelukkig een jaar met veel minder drama dan 2024. Het verlies van Tijger was zwaar, en heb ik nog niet helemaal verwerkt. De ooglast veroorzaakt door mijn huidmedicatie was ook geen pretje, en dat verhaal is nog niet helemaal voorbij vrees ik. Anders waren er gelukkig geen al te grote tegenslagen, maar er was wel nog een hele grote verandering voor mij. Ik vermeldde in de terugblik vorig jaar al dat ik twijfelde of ik ooit nog terug aan het werk zou kunnen. Kort daarna heb ik een zware knoop doorgehakt: ik besloot mijn doctoraat stop te zetten. Dat heeft bijna het hele jaar geduurd. Enerzijds was dat een beetje frustrerend, maar anderzijds gaf het me ook meer tijd om het te verwerken, waar ik dan weer blij om ben.

Een beetje achtergrond: In 2017 studeerde ik af aan de UGent met een master Wiskunde op zak, en vervolgde ik mijn avontuur met een doctoraat aan de VUB. Ik deed deze job ongelooflijk graag, maar in 2021 kon mijn lichaam niet meer mee. Sindsdien zit ik ziek thuis, niet in staat om te gaan werken. Misschien heb je het rekensommetje in je hoofd al gemaakt: sinds dit jaar zit ik dus al langer op ziekte thuis dan ik gewerkt heb. Die realisatie – gecombineerd met de beproevingen van 2024 – deed me heel diep nadenken over de toekomst. Gezien de evolutie van mijn gezondheidstoestand ziet het er niet naar uit dat ik ooit nog het doctoraat zal kunnen hervatten. Dus in februari besloot ik eindelijk om er definitief een punt achter te zetten en mijn focus te verleggen.

Mijn focus in 2025 was tweeledig: het afsluiten van het hoofdstuk aan de VUB, en op zoek gaan naar wat het volgende hoofdstuk dan precies wordt. Momenteel zit ik eerder in een intermezzo dan in een nieuw hoofdstuk. Mijn reis aan de VUB is min of meer volledig afgelopen. In september eindigde mijn contract en in december deelde ik voor een laatste keer een taartje met mijn collega’s. Ergens in 2026 komt er nog een etentje met mijn promotoren om ze te bedanken voor alles. Dan zal ik ongetwijfeld nog eens een momentje nemen om jullie hier op de blog te vertellen over de mooie herinneringen en ervaringen die ik in die vier jaren heb mogen meemaken! Ik heb ook een leuk cadeautje voor ze gemaakt dat ik graag aan jullie wil tonen. Dan zal dit hoofdstuk voor mij volledig afgesloten zijn, maar ook iets om altijd te blijven koesteren.

Intussen ben ik ook volop bezig met het voorbereiden van het vervolg aan mijn verhaal. Wat dat precies wordt? Dat weet ik nog niet helemaal. Het wordt best wel een uitdaging om een job te vinden die mogelijk is met mijn beperkingen. Het is alleszins een laaaaang proces. Heel veel informatie opzoeken, ervaringen van anderen vragen, raad vragen aan verschillende instanties, op zoek gaan naar de correcte begeleiding, grenzen opzoeken en onvermijdelijk ook af en toe over die grenzen gaan, herstellen van het over de grenzen gaan en heel veel zelfreflectie. Intussen ben ik een traject gestart bij een jobcoach en ik ben hoopvol dat zij me zal kunnen helpen mijn weg te vinden.

Maar het leven is zoveel meer dan een job. De voorbije jaren was mijn hersteltraject altijd met de focus om terug naar het doctoraat te gaan. Door nu dat doel weg te nemen, kan ik de focus van mijn hersteltraject verleggen en wordt mijn wereld terug een beetje groter. Ik geef mezelf nu de kans om na te gaan wat er echt toe doet voor mij. Ik wil een vervullend leven leiden, hoe dat er ook mag uitzien. Ik wil kunnen genieten, ik wil kunnen creëren, ik wil leven met liefde en met vrede. Het is wat zoeken naar een goede balans met mijn beperkingen, maar ik ben hoopvol dat het mogelijk is door effectief alle verwachtingen van de maatschappij los te laten.

Wat ik denk ik het liefste zou doen, is yorkiesinspace verder uitbouwen. Hetzij om er wat geld mee te verdienen, of gewoon als hobby om mijn creativiteit de wereld in te kunnen blijven sturen. Daarom startte ik in 2025 een TikTok-account, heb ik proberen meer te posten op de blog en op social media, experimenteerde ik met verschillende types content en heb ik ingezet op freebies. In 2026 wil ik jullie graag elke maand een freebie bezorgen, consistenter content posten hier en op de socials en wie weet, misschien zelfs een webshop openen. Hoe dat er allemaal zal uitzien en of het zelfs zal lukken, dat zullen we nog even moeten afwachten. Mijn gezondheid zal mijn hoofdfocus blijven, maar intussen blijf ik yorkiesinspace uitbouwen en we zullen wel zien waar ons ruimteschip ons naartoe leidt.

Ik kijk dus grotendeels met blijdschap terug op 2025. Ik heb mezelf rust gegund, en tegelijk best wel veel bereikt. Ik heb veel kunnen knutselen en tekenen, ben naar een Coldplay-concert geweest (op mijn verjaardag, in Londen!), heb een paar pretparkuitstapjes kunnen doen met Timothy, heb quality time gehad met vrienden en familie (inclusief Archie uiteraard!), yorkiesinspace is gegroeid op social media en ik heb dingen bijgeleerd en nieuwe dingen ontdekt. En dat allemaal zonder terug in het ziekenhuis te belanden. Ooh, en ik ben ook gestart met vrijwilligerswerk bij Kattekuren! Ik zal af en toe wat dingetjes voor hen knutselen die ze dan kunnen verkopen. Ik kijk er naar uit om zo mijn steentje te kunnen bijdragen aan een mooi doel, op mijn eigen creatieve manier.

Voor 2026 is mijn voornemen min of meer hetzelfde als vorig jaar: mezelf de rust gunnen die ik nodig heb en voorzichtig op zoek gaan naar een nieuwe balans. Ik kijk met dankbaarheid terug en met hoop vooruit. Ik zal al meteen mijn goede voornemen in actie omzetten: ik neem eerst minstens een weekje rust nu, en daarna zie je me terug met meer content.

Een grote dankjewel aan jullie allemaal die mij meevolgen op deze reis! Mijn wensen voor jullie voor 2026 zijn een goede gezondheid, voldoende rust, veel liefde (voor jezelf, van anderen en voor anderen), een goede balans en natuurlijk veel creativiteit!

Lisa