Ik ben een gigantische Coldplayfan. Toen de band met de Mylo Xyloto tour in België kwam, zat ik nog in de middelbare school en had ik examens. Daarom heb ik toen niet voor tickets gekeken, en ik heb er sindsdien altijd spijt van gehad. Het was een gemiste kans. Toen ik in oktober vernam dat ze ein-de-lijk opnieuw langskwamen in België, MOEST ik gewoon tickets hebben. Om 10u, toen de ticketverkoop begon, zat ik paraat achter mijn laptop. Eerst geraakte ik niet binnen, stress, stress, stress. Maar toen kondigde de band een tweede show aan op 22 juni en YES, ik was binnen. Ik kreeg twee tickets te pakken in blok D. Ik ging door naar de betaling, ik betaalde. Maar ik kreeg geen tickets. Ik probeerde nog eens, staanplaatsen deze keer. Deze keer kwam ik zelfs nooit in het betaalscherm terecht. Zo bleef het maar doorgaan, wanhopig bleef ik proberen, met als resultaat dat ik meer dan €400 kwijt was, en geen tickets had. Vol verdriet bracht ik mijn vriend op de hoogte, het was intussen al 12u en ik was nog steeds aan het proberen. Hij besloot met zijn gsm te proberen. Ik liet mijn plekjes (de perfecte plekjes in blok D) los, en hij kreeg ze te pakken. Bij hem lukte de betaling wel! Na veel stress en gedoe, ging ik toch naar Coldplay! Ik was dolgelukkig.

Na lang wachten was het op 22 juni eindelijk zo ver. Na al die jaren kreeg ik eindelijk de kans om mijn favoriete band live te zien! Tot op het moment dat we in het stadion kwamen, had ik stress dat er iets zou mislopen. Gelukkig was dit niet zo en kwamen we mooi op tijd aan. We passeerden zonder problemen langs de controle en ontvingen elk een armbandje. Jawel, de bijzondere oplichtende Xylobands! Voor het concert deden die armbandjes natuurlijk niets, maar tijdens de show zorgden ze voor extra magie.

Toen we naar binnen gingen in het stadion, zag ik dat we de beste plekjes hadden. We konden alles heel goed zien. Toen ik het podium zag, liep er een traantje over mijn wangen. Binnen enkele uren zou de band opkomen, en het podium was veelbelovend.

Het was lang wachten. De voorvertoningen van LYVES en Alunageorge zorgden voor wat bezigheid tijdens het wachten, maar het bleef lang naar mijn mening. Ik bleef schrik hebben dat er iets zou gebeuren, en het feit dat de band een halfuur te laat opkwam, maakte het er niet beter op. Maar om 21u15 was het eindelijk zover. Er begon muziek te spelen, we zagen fragmentjes van fans wereldwijd en een kaart die de tour uitstippelde. Een aftelklok telde de laatste seconden af voor het concert van mijn leven…

De show startte met een schitterend “A Head Full Of Dreams”, vergezeld van vuurwerk en confetti en oplichtende armbandjes. Het was fantastisch! 

Er werden zowel nieuwe liedjes als oude liedjes gespeeld. Ik heb geen filmpjes gemaakt, maar wel enkele foto’s genomen. Er zit geen foto bij van elk liedje, en veel ervan zijn wazig, maar ik was te druk bezig met te genieten van het moment! Onder andere speelden ze Yellow (foto), Clocks, Viva la Vida en Violet Hill, waarbij het publiek helemaal wild ging.

Er waren ook enkele tracks uit Ghost Stories, waaronder Magic, waarbij duidelijk werd dat het ronde podium een scherm was, waarop de Ghost Stories art te zien was. Chris nam een smartphone uit het publiek en filmde er een stukje mee alvorens het toestel terug aan de eigenaar te geven. Die persoon moet heel gelukkig geweest zijn!

Ze speelden ook Everglow, een ontroerend nummer waarbij ik altijd een traantje laat. Voor mij heeft het nummer een heel persoonlijke betekenis, en dat geldt waarschijnlijk voor veel mensen. Chris roepte ons op om te denken aan iemand, eender wie, die wel een beetje everglow kan gebruiken. Hij vertelde ons ook dat, na 20 jaar, het spelen met Coldplay nog steeds een plezier is, omdat het een groep vrienden is. Het publiek, zo zei hij, zijn vanaf nu ook allemaal zijn vrienden, en we mogen gerust eens langskomen op de thee. Op voorwaarde dat we op voorhand verwittigen als we komen. Wel Chris, daar hou ik je aan!

Er werd een heel kort stukje Midnight gespeeld,

gevolgd door het energieke nummer Charlie Brown. Chris maakte hier een foutje en legde de boel stil. Ik had niet eens gemerkt dat hij gemist was. Ik vermoed dat hij te laat was om te beginnen zingen. Hij verontschuldigde zich, herhaalde de laatste paar zinnen van Midnight en liet toen Charlie Brown opnieuw beginnen. Het hele publiek sprong opnieuw mee en in mijn enthousiasme was ik bijna in de rij voor me gevallen. De foto is een beetje wazig, maar het lichteffect van de Xylobands is duidelijk te zien.

Toen het donkerder werd, was het concert nog indrukwekkender. De lichteffecten kwamen meer tot hun recht. Tijdens Adventure of a Lifetime, werden ballonnen op het publiek losgelaten. 

Daarna werd het even donker en stil. Ik dacht dat het concert gedaan was, maar begreep niet dat het zo abrupt geëindigd was. Toen zagen we de band plots opnieuw en kwamen ze naar het klein podiumpje vooraan. Chris stelde alle bandleden voor met naam en toenaam, en vertelde een leuk verhaal over de drummer. Blijkbaar kon Will zowat elk instrument bespelen, behalve de drums. Op hun eerste optreden zaten ze zonder drummer, Will stelde dus voor om eens te proberen. De andere bandleden reageerden hier verbaasd op: “But Will, you can’t play the drums.” Waarop Will antwoordde: “I can do fucking anything!” Ze zongen onder andere hun eerste liedje Don’t Panic.

Er werd afgesloten met een indrukwekkende versie van Up&Up, waarbij vuurwerk en confettislierten afgeschoten werden. Helaas heb ik hier geen foto van, ik was te druk bezig met het spektakel te aanschouwen met mijn eigen twee ogen. Het was fantastisch! Had ik dat al gezegd? Het concert ging van het ene liedje over in het andere, en het was zo indrukwekkend, ik kan het niet genoeg beschrijven met woorden. De emoties stroomden door mij heen en ik genoot van elke seconde. Er gebeurde zoveel, dat mijn brein het zelfs niet allemaal kan verwerken. Ik zal nog lang nagenieten van deze ervaring, en ik hoop dat Coldplay gauw opnieuw in België langskomt. Het was elke cent waard. Absoluut een ervaring die je leven rijker maakt.

Meer bucketlist?

Hier vind je nog meer bucketlist posts!

Wil je updates op yorkiesinspace zeker niet missen? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief, of volg yorkiesinspace op Instagram!