Je hebt dit boekje waarschijnlijk al zien passeren in mijn vorige post, over Charisma Carpenter. Ze kwam vorig weekend naar FACTS en ik wilde graag iets hebben dat ze kon signeren. Binnenkort komt ook James Marsters naar België, dus leek het me leuk iets te hebben dat ze allebei konden signeren. Eerst dacht ik richting een houten staak. Maar ik wist niet of ik daarmee een conventie zou kunnen binnen wandelen, aangezien het wel soort van een wapen is. En ik zie me ook niet meteen een houten staak uitstallen op mijn dressoir. Ik wilde liever iets dat ook een decoratieve waarde zou hebben thuis. Na een zoektocht op Pinterest, kwam ik uit bij het Slayer Handboek.

Heb je absoluut geen idee waarover ik het heb als ik over Charisma, James, houten staken en Slayer handboeken spreek? Dan raad ik je absoluut aan om Buffy The Vampire Slayer te kijken! De serie dateert van de jaren ’90, maar het is een cult classic met een reden. En bovendien is het echt wel de tijd van het jaar om een serie over monsters en vampieren te gaan kijken. Maar zelfs als je de serie niet kent, dit boek is een leuk diy-project dat tussen je Halloweenversiering past. Als je geen fan bent van Buffy, kun je er nog altijd een heksenboek of ander monsterboek van maken. Dus lees gauw verder om te zien hoe ik dit boek ineen geknutseld heb!

De cover

Benodigdheden:

• Boek
• Foam (bij voorkeur zwart of donkerbruin)
• Zwart papier
• Zwarte verf
• Bruine verf
• Goudkleurige verf
• Penselen, waaronder zeker één fijn penseeltje
• Vernis
• Lijm
• Schaar
• Precisiemesje en snijmat
• Optioneel: papiersnijder
• Lat
• Printer

Werkwijze:

Ik startte met zoeken naar referentie-afbeeldingen. De eerste afbeelding komt uit de serie zelf:

Deze afbeelding geeft een goed idee hoe het boek eruit ziet: het is zwaar, donkerbruin met gouden details en verweerd. Dat laatste is heel belangrijk: dat betekent dat ik mijn zin voor perfectie een beetje kan loslaten. Als je erover nadenkt is dit boek in canon waarschijnlijk eeuwen geleden met de hand gemaakt door de Watchers Council. Dus mag je gerust zien aan het eindresultaat dat het met de hand gemaakt is!

Maar het boek is gi-gantisch! Dat zie ik écht niet zitten om een hele dag mee te sleuren op een conventie. Ik maakte dus niet het Slayer Handbook, maar een Mini Slayer Handbook. Ik vond een zwart notitieboekje in Action, het zwart leek me een goede keuze omdat het dicht aanleunt bij de kleur van het “echte” Slayer handboek. Maar aan de binnenkant was het met lijntjes gevuld, wat ik jammer vond, omdat ik er wil in kunnen tekenen en de handtekeningen verzamelen. Gelukkig kwam mijn papa me redden: hij had bijna exact hetzelfde boekje nog thuis liggen, maar dan zonder lijntjes, blijkbaar uit de Lidl. Als je het boek enkel als decoratiestuk wilt gebruiken, kun je natuurlijk voor een dikker exemplaar kiezen.

Het boekje heeft allerhande extra features die best wel handig zijn voor een notitieboekje, maar niet aanwezig zijn op het Slayer handboek: een rekker om te sluiten, een bladwijzerlintje, een lusje voor je balpen en een zakje in de achterkant. Dat moest er dus allemaal eerst uit. Het zakje in de achterkant liet sporen na, omdat ik het een beetje heb moeten scheuren. Maar ik kleefde gewoon de laatste pagina’s vast op de achterkant, zodat die sporen verdwenen. Op de laatste pagina stond ook het merk van het boekje, dus dat verdween ook op deze manier. Op de achterkant van de cover bleven er ook sporen over waar ik de rekker verwijderde, maar ook dat zal later bedekt worden, dus daar zat ik niet mee in.

Ik vond ook een tweede referentie-afbeelding op de Buffyverse Wiki, en deze is ideaal voor alle details op de cover. Ik besloot deze afbeelding af te printen zodat ik alle nodige elementen kon gaan uitknippen. Maar het oorspronkelijke boek is niet alleen een ander formaat dan mijn A5-boekje, het heeft ook andere verhoudingen. Dus moest ik eerst een aanpassing doen aan de afbeelding. Ik nam een lat om de precieze afmetingen van het boekje te hebben, en maakte in Word een rechthoek met die afmetingen. Daarna importeerde ik de afbeelding van de cover in Word en herschaalde en vervormde die zodanig dat het in de rechthoek paste.

Ik drukte de op maat gemaakte referentie-afbeelding af. Voor mijn doeleinden was zwart-wit voldoende. Ik heb wel de helderheid een beetje omhoog moeten doen, omdat ik dan alles op de foto beter kon zien.

Voor ik verder uitleg wat ik precies gedaan heb, wil ik je op twee alternatieve opties wijzen:

1. Als je heel mooi kunt printen, kun je gewoon de cover afprinten en over het boek kleven. Dit geeft geen 3D-resultaat zoals mijn methode, maar het is ongetwijfeld het gemakkelijkste en zal ook een leuk resultaat geven.
2. Als je een snijplotter hebt en een beetje digitaal kunt tekenen, kun je alles wat ik met de hand zal uitknippen, met je machine doen. Afhankelijk van je tekenskills zal dit een veel snellere methode zijn, en het zal sowieso een meer symmetrisch eindresultaat geven. Als ik zelf een snijplotter had gehad, had ik waarschijnlijk voor deze methode gekozen.

Nu terug naar het knippen. Voor de voorkant had ik slechts drie verschillende vormen nodig uit papier: de vorm in de hoeken, het kleine vormpje boven- en onderaan, en de grote vorm waar later de letters op komen. Voor de eerste twee vormen knipte ik één goede versie uit, om die dan meerdere keren te tracen op zwart papier. Voor de grote vorm merkte ik dat er veel symmetrie inzit. Ik had eigenlijk maar één van de vier kwartjes mooi uitgeknipt, en heb dan daarmee de volledige vorm op zwart papier getraced. Ik kon ook het zwart papier geplooid hebben om minder te moeten knippen, maar ik wilde geen plooien in het eindresultaat hebben. Het papier dat ik koos had trouwens al een beetje textuur, wat bijdraagt aan de lederlook van het boek. Maar we gaan er later toch nog over schilderen, dus zoveel maakt dat niet uit.

De papieren vormpjes legde ik op een zwart vel foam in de formatie dat ze op het boek moeten verschijnen, en ik tekende met potlood een net iets grotere vorm errond. De buitenkant sneed ik met een guillotinemes, zodat alle buitenlijnen zeker mooi recht zouden zijn. De rest knipte ik gewoon met een schaar. Deze foam vormpjes kleefde ik op de voorkant van het boek met gewone papierlijm. Met een lat zorgde ik ervoor dat alle buitenkanten mooi uitgelijnd waren.

Voor de rug van het boek sneed ik zes rechthoeken uit dezelfde zwarte foam van ongeveer 2 cm bij 2,5 cm. Ook die kleefde ik met gewone papierlijm op de cover. Het was hier iets moeilijker om alles goed vast te krijgen, door de kromming van de rug. Dus gebruikte ik schildersplakband om de foam op zijn plaats te houden terwijl de lijm droogde.

Terwijl dat allemaal droogde, begon ik met de bruine verf. Ik had jammer genoeg geen donkerbruine verf, dus mengde ik zwart met rood en een tikkeltje koper, wat me een resultaat gaf dat dicht genoeg in de buurt lag. Daarmee schilderde ik al de papieren elementjes, en eens de lijm van de foam droog was, ook de voorkant en rug van het boek. Bij het schilderen gebruikte ik geen mooie penseelstreken, in plaats daarvan depte ik de penseel op het oppervlak, soms met dikke klodders verf. Dit maakt dat de droogtijd langer is, maar geeft extra textuur en draagt dus ook weer bij aan die lederlook die we graag willen. Op de foam-elementen op de voorkant deed ik enkel de randen, aangezien de papieren vormen er toch nog over gekleefd zullen worden.

De verf op het boek had verschillende lagen nodig om goed uit te komen, dus de volgende paar stappen deed ik eigenlijk een beetje door elkaar, afhankelijk van wat er droog was.

Om de Vampyr-letters uit te snijden drukte ik eerst mijn referentie-afbeelding opnieuw af. Ik knipte ruwweg rond de letters, kleefde dat op een stuk foam, en gebruikte dan de schaar en het precisiemesje om de foam letters uit te snijden. Dit was het moment dat ik graag een snijplotter gehad had, want zo precies uitsnijden vind ik toch wel heel moeilijk! Het uiteindelijke resultaat is niet perfect, maar dat is oké. Zoals ik al zei: die Watchers hebben dat waarschijnlijk ook met de hand moeten maken eeuwen terug! Ik schilderde ze met goudverf. De verf die ik gebruikte heeft blinkers, wat een beetje afwijkt van het origineel. Maar ik had niet meteen andere goudverf bij de hand, en ik hou wel van blinkers, dus waarom ook niet? Ook de letters hadden verschillende lagen verf nodig.

Eens de papieren vormen droog waren, kon ik er met goud de details op schilderen. Voor het groot element maakte ik enkel het randje goud, maar voor de andere elementjes ging ik veel gedetailleerder met de fijne penseel. Ik baseerde me hiervoor op de referentiefoto’s, maar het is niet precies hetzelfde. In plaats van hetzelfde niveau van detail en symmetrie te proberen nastreven, heb ik ervoor gekozen om iets te maken dat dezelfde vibes heeft, maar meer doenbaar was voor mezelf. Ik trok me niet te veel aan van de symmetrie: de tekening is telkens min of meer hetzelfde, maar er zit wel variatie op. Zo zie je dat het écht met de hand geschilderd is. Als ik kleine foutjes maakte, besloot ik me daar niet te veel van aan te trekken. Soms corrigeerde ik ze met bruine verf, maar meestal liet ik het gewoon zo. Wanneer je het geheel ziet, maken die kleine foutjes echt niet meer uit.

Eens alles droog was kleefde ik de papieren elementjes en de foam letters op hun plaats met papierlijm. Ook hier gebruikte ik een lat om alles een beetje degelijk uitgelijnd te hebben. Daarna verniste ik met een matte vernis. Voor de achterkant van het boek deed ik precies hetzelfde, met drie verschillen:

1. In plaats van zwarte foam gebruikte ik rode foam. De reden hiervoor is dat mijn zwarte foam op was. Dus koos ik uit mijn andere kleuren voor rood, omdat de bruine verf op basis van rood gemaakt is. Ook zou het niet zo erg zijn als er hier en daar nog een stukje rood zichtbaar is, want als je goed kijkt op de referentie-afbeeldingen, zie je hier en daar een stukje rood waar het boek beschadigd is.
2. Na het sukkelen met de letters op de voorkant, zag ik het echt niet gebeuren dat ik een degelijk resultaat zou verkrijgen als ik de nog fijnere letters op de achterkant ook met foam zou proberen uit te snijden. Dus besloot ik om ze ook gewoon te verven met goudverf.
3. O ja, en ik kleefde het centraal element eerst op zijn kop, maar gelukkig was de lijm nog niet droog dus kon ik het er nog aftrekken en opnieuw opkleven.

Dan resteerden er enkel nog de slotjes. Mijn werkwijze hiervoor was min of meer hetzelfde. Ik knipte een slotje uit de referentie-afbeelding. Het probleem daar was echter dat de afbeelding enkel de voorkant van het slotje toont. Ik wilde uiteindelijk een foamelement maken dat rond de cover plooide, zodat je vooraan het slotje hebt, en dat naar binnen plooit. Dus ik traceerde het slotje eerst op kladpapier, en maakte het lang genoeg om rond de cover te plooien. Die vorm knipte ik dan uit het papier en traceerde ik vier keer op de foam. Voor de slotjes koos ik oranje foam, omdat ik dacht dat die kleur redelijk dicht bij het goud lag. Ik ging de slotjes eerst schilderen met dezelfde goudverf die ik al eerder gebruikt had, maar die verf bleek echt niet genoeg te dekken. Dus haalde ik gouden spray paint boven.

Dat ging echter niet helemaal zoals verwacht. Ik sprayde de slotjes, en stelde dan vast dat de zijkanten nog oranje waren. Dus wachtte ik tot de spray droog was, gebruikte wasknijpers om de slotjes te grijpen en sprayde zo de zijkanten. Maar toen ik de wasknijpers eraf haalde, nam ik de verf mee. Blijkbaar toch nog niet helemaal droog dan? Dus sprayde ik nog eens opnieuw.

Eens de slotjes opnieuw droog waren, verniste ze ik met hetzelfde mat vernis en kleefde ze op het boekje. Opnieuw leek het dat ik niet lang genoeg gewacht had, want ik beschadigde de gouden laag alweer! Ik herstelde de schade met mijn blinkende goudverf. Deze keer liet ik het boekje zéker lang genoeg drogen, maar opnieuw gebeurde hetzelfde: toen ik de slotjes verniste, beschadigde ik de verf met de minste wrijving. Besluit: waarschijnlijk mocht ik de spray paint niet vernissen met vernis voor acrylverf. Ik fixte de foutjes met een gouden stift deze keer, en besloot er verder af te blijven. Als de schade groter wordt, kan ik altijd nog de slotjes vervangen in de toekomst.

De binnenkant

Benodigdheden:

• Fineliner
• Potlood + gom
• Carbonpapier
• Printer
• Zwarte thee
• Spons/penseel
• Lat

Werkwijze

Voorlopig heb ik nog maar één pagina gemaakt, die van Cordelia Chase. Ook hier begon ik in Word. Ik typte een tekst uit over het leven van Cordy. De minder mooie elementen in haar verhaallijn liet ik weg, want ik vind dat ze beter verdiende. Maar ik vind dat de tekst nog altijd een mooi geheel is:

Queen. If you had to describe Cordelia in one word, that would be it. May Queen, fashion queen, queen of sass, drama queen, princess  of Pylea (which is kinda like a queen) and queen of character growth.

Wealthy, pretty and popular, Cordelia or “Queen C” ruled high school with her band of Cordettes,  She was shallow, blunt and never held back her honest opinion or snarky remarks. After having her life endangered on numeral occasions and being saved by Buffy, she started helping out the Scoobies. In doing so, she outgrew the shallowness of her popular friend group. However, she was never fully accepted by the Scooby Gang because of her blunt character, leaving her part of neither group.

After high school Cordelia pursued an acting career in LA, but ended up in Angel Investigations instead. She made it into a business, designed the logo and even became Angel’s link to The Powers That Be, receiving visions of those in need of help. As the visions were never intended for humans, they began to take a toll on her brain, almost killing her. Presented with a choice to either live out her dream life in an alternate reality or become part demon to be able to keep the visions, Cordy chose the latter option. She dedicated the rest of her life to “helping the helpless”, without losing her brutal honesty and sometimes snarky personality.  Upon her death, she ascended into a higher being.

Ik koos ook een quote uit: “Tact is just not saying true stuff, I’ll pass.” In Word positioneerde ik al mijn elementen op de manier dat ik het wilde: links de titel in een leuk lettertype, de tekst, de quote en het symbool van Angel Investigations. Rechts plaatste ik een foto van Cordelia.

Het portret van Cordelia drukte ik af en traceerde ik lichtjes met carbonpapier. Na het traceren werkte ik het nog bij met potlood om er meer detail in te hebben. Ik schreef met een zwarte fineliner “Portrayed by Charisma Carpenter” onder het portret, met de bedoeling te vragen om dan onder het portret te signeren.

De titel, de quote en het symbool van Angel Investigations heb ik ook eerst getraceerd met carbonpapier en daarna met een zwarte fineliner mooier gemaakt. De tekst schreef ik eerst met de hand in potlood, om zeker te zijn dat het geheel zou kloppen. Ik merkte dat ik heel scheef geschreven had, dus gebruikte ik mijn lat om potloodlijntjes te tekenen. Daarna schreef ik de volledige tekst nog eens met de fineliner op die lijntjes en gomde alle potlood weg.

Ik vond dat er nog iets te kort was in het geheel. Het papier was te proper. Dus zette ik zwarte thee, en met een spons en een penseeltje kleurde ik de blaadjes in het boek. De fineliner bleek echter niet watervast te zijn, in tegenstelling tot wat er op de verpakking stond! Gelukkig had ik enkel nog maar de “C” nat gemaakt, dus kon ik mijn fout nog corrigeren. Met extra water wreef ik de uitgelopen stukjes voorzichtig weg, en eens alles droog was ging ik nog eens met de fineliner over de “C” om het terug netter te maken.

Terwijl ik dan toch bezig was met de thee, heb ik alle pagina’s ervoor, een aantal pagina’s erna en ook de zijkanten van het boek behandeld met thee. Alles pagina’s ervoor? Ik ben inderdaad niet op de eerste pagina begonnen, omdat ik later nog een paar andere dingen meer vooraan in het boekje wil tekenen. Waarom niet de rest van het boekje? Telkens als ik een pagina met thee beklijsterde, moest ik die eerst laten drogen vooraleer ik naar de volgende pagina ging, anders zouden alle blaadjes aan elkaar blijven plakken zijn. Ik had simpelweg niet genoeg tijd om het boekje volledig te doen, maar ben zeker van plan om het later af te werken!

Als laatste stap natuurlijk vroeg ik Charisma het boekje te signeren, daar kun je hier alles over lezen!

Meer?

Meer diy’s zien, neem dan hier eens een kijkje. Ben je benieuwd naar mijn ervaring op FACTS? Hou dan zeker de website in het oog, want mijn post volgt gauw.

Wil je updates op yorkiesinspace zeker niet missen? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief, of volg yorkiesinspace op Instagram!