Vorig weekend ben ik voor de eerste keer naar FACTS geweest. Het stond al langer op mijn bucketlist, maar omdat ik niet zeker was of ik het de centjes en de drukte waard zou vinden, nam ik me voor af te wachten tot er eens een ster zou komen die ik graag zou ontmoeten. Deze editie was het eindelijk zover: Charisma Carpenter kwam langs! Ik heb eerst wat getwijfeld of ik zou gaan, maar ben nu zo blij dat ik het gedaan heb. Over mijn ontmoeting met Charisma schreef ik al een uitgebreide post, die je hier kunt lezen.

Wat is FACTS dan precies? FACTS is een acroniem voor Fantasy, Animation, Comics, Toys en Sci-Fi. Het is een tweedaagse conventie die twee keer per jaar plaats vindt in de Flanders Expo in Gent. De bedoeling van de conventie is om je onder te dompelen in popcultuur. Er zijn cosplayers, fanclubs, de geek market, Q&A panels en andere shows, workshops en bekende gasten waarvan je een handtekening of een foto kunt vragen. Alles doen op FACTS is onmogelijk, zelfs als je beide dagen komt. Ik ging enkel op zaterdag, samen met mijn papa en mijn broer, om voor de eerste keer van deze conventie te proeven.

Naar het schijnt is er elk jaar een thema. Dit jaar was het thema De Smurfen, omdat ze dit jaar 65 worden, terwijl FACTS er 30 wordt. Heel veel van dat thema heb ik niet gemerkt. Het meest opvallende was dat de Smurfen het plannetje hadden overgenomen, en dat er een groot decorstuk was middenin de Creator Hall. Ik vond het decorstuk zelf niet zo mooi, maar het deel waar je op een bankje kon gaan zitten met Moppersmurf vond ik schitterend. Er was ook een wedstrijd waarbij je verschillende smurfen moest gaan zoeken. Wij hebben daar niet aan deelgenomen, en het was waarschijnlijk niet gemakkelijk om die smurfen te gaan vinden in die grote drukte! Helaas werd de laatste dag Pizzasmurf gestolen.

De minpuntjes

Mijn mening is gemengd. Eerst het negatieve:

• Het was een kwartier te voet van de parking naar het gebouw.
• Het was ongelooflijk druk. Verschrikkelijk druk. Door de drukte is het een heel stuk moeilijker om je van punt A naar punt B te verplaatsen, moet je zowat overal aanschuiven om iets te kunnen doen en kun je gewoon algemeen minder van de sfeer genieten.
• De foodhall was verschrikkelijk slecht georganiseerd. Het wachten in de rij voelde verschrikkelijk lang aan, ook al bleek het maar ongeveer een kwartier wachten te zijn achteraf. De wachttijd viel dus best wel mee als je bedenkt hoe druk het was, maar doordat de rij gewoon middenin de massa was, voelde het toch veel langer aan. Er liep constant volk door de rij heen, omdat er gewoon niet genoeg plaats was om te passeren. Eens ik dan mijn eten had, was het echt zoeken voor een plaatsje. Ik had geluk dat er een grote tafel was waar enkel een dame met een baby zat, waar we nog alle drie mochten bij zitten.
• Het eten was niet zo lekker, en veel te duur. Maar dat is een heel persoonlijke mening natuurlijk.
• Na de drukte van de foodhall maakte ik de fout van direct terug op pad te gaan. Ik voelde me algauw zo slecht door de drukte, dat ik me even heb moeten afzonderen met mijn koptelefoon. Het was absoluut nodig om eventjes terug op te laden, maar ik vond het heel jammer dat ik daardoor tijd verloren heb.
• Je moest €0,60 betalen om naar het toilet te gaan. Dat vind ik echt niet oké. Naar toilet kunnen gaan zou overal gratis moeten zijn naar mijn mening, maar al zeker op een event waarvoor je toegang moet betalen. De toiletten waren wel ten minste proper.
• Er stond heel veel hetzelfde op de markt. Ik had liever minder standjes gehad, die dan wel meer persoonlijkheid hadden. Vijf keer dezelfde stand met Funko pops? Nee, sorry, geen interesse. De standjes waren ook weinig uniek, heel veel kun je gewoon gemakkelijk online of in de grotere geekwinkel vinden. Zoals die Funko pops bijvoorbeeld.
• Gebrek aan communicatie. Het programma stond slechts een week op voorhand online, wat ik echt laat vond. Waarschijnlijk is dit gewoon standaard, maar ik vond het toch niet leuk. Op de conventie zelf was er ook geen goede manier om veranderingen te communiceren. Er werden wel dingen afgeroepen, maar dat was toch volledig onverstaanbaar door de drukte. Charisma kwam bijvoorbeeld pas om 14u, en dat was nergens op voorhand aangekondigd. Misschien is het afgeroepen geweest, maar ik heb dus geen idee.
• Een beetje in dezelfde lijn: weinig info op de website. Ik had graag een beter overzicht gehad op voorhand van wat er allemaal te doen was op de conventie. Op die manier had ik op voorhand kunnen uitkiezen wat ik allemaal zou willen doen. Want het verkennen van de conventie alleen al – mede door de drukte – nam ongelooflijk veel tijd in beslag. Daardoor was het niet mogelijk om eerst alles te verkennen en dan te kiezen wat je wilt doen.

Maar zoals ik al zei: mijn mening is gemengd. Het is zeker niet allemaal negatief! Ten eerste: ik heb Charisma Carpenter ontmoet. Alleen al daarvoor vond ik het eigenlijk de moeite waard. Maar er was nog veel meer te doen dan dat. Ik focuste me vooral op Charisma: de signeersessie en de Q&A. Dat was voor mij het belangrijkste om te doen. Daarnaast wilde ik vooral de conventie verkennen, omdat ik zoiets nog nooit eerder gedaan heb en graag gewoon wilde weten wat er allemaal te doen viel. Daardoor heb ik uiteindelijk meer rondgelopen dan echt iets gedaan, maar dat vond ik zeker oké voor de eerste keer. Als je trouwens gewoon op een bankje of op de grond zou gaan zitten, zou je je niet vervelen, want je kunt je ogen uitkijken naar de cosplays. Het was toen ik even aan de kant zat om te rusten dat ik de hele parade Star Wars robots heb zien passeren!

Wat was er allemaal te doen?

Het programma stond vol met Q&A’s van de gasten, maar ook andere shows, waaronder een pokémon singalong en een cosplay wedstrijd. Ik heb zelf enkel de Q&A van Charisma gezien, en een klein stukje van die van Kevin McNally omdat die ervoor was. De andere shows heb ik geskipt, omdat ik ook graag de conventie wilde gaan verkennen. Alle shows zijn inbegrepen in het toegangsticket. Er was ook een karting experience inbegrepen in het ticket, het zag er wel cool uit, maar ook dat hebben we geskipt omdat we de rest nog wilden zien.

De Geek Market was gigantisch en daar heb ik denk ik het meeste tijd gespendeerd. Deels door wat er te zien viel, maar ook grotendeels omdat het vooruit schuifelen was met momenten. Ik zei al eerder dat er veel hetzelfde was, en veel kraampjes waren niet zo uniek. Maar dat is zeker niet waar voor alle kraampjes. Zo waren er kraampjes met handgemaakte dingen, gemaakt met een 3D-printer of houtbranden bijvoorbeeld. Er was een kraampje dat D&D-spulletjes verkocht, er lag een grote foam D20 bij hun kraam. Als je de dobbelsteen gooide en een 20 rolde, kreeg je een prijs. Rolde je tussen 16-19, dan kreeg je 10% korting. Rolde je echter een nat 1, dan moest je je dood faken (ze gingen je niet echt verplichten hoor), en kreeg je een troostprijs. Mijn broer gooide een 1, viel dood neer en kreeg een zakje Haribo’s.

Zelf kocht ik een T-shirt van TeeTurtle, en iets anders dat ik niet kan verklappen omdat het een cadeautje is voor iemand. Ik had verwacht veel meer geld uit te geven, maar zoveel dat me echt aansprak werd er dus niet verkocht. Mijn broer kocht sleutelhangers van Honkai Impact, die je denk ik niet zomaar ergens anders kunt vinden. Zowel papa als mijn broer kochten een cadeautje voor mama bij Pendulac, wat volgens mij het allerbeste kraampje van de hele conventie was.

Pendulac was mijn favoriete kraampje om zoveel verschillende redenen. Toen we het kraampje passeerden, sprak een uitbaatster ons al snel aan. Ze was duidelijk Franstalig, maar sprak heel goed Engels en deed heel goed haar best om te verduidelijken als ik iets niet verstond. Ze toonde spontaan een paar producten, waaronder kaarsen waar je een puzzel bij krijgt, of waar een schat in verborgen zit. Ze liet ons aan de kaars ruiken, maar ik zei dat ik niet kon ruiken. Meestal reageren mensen daar slecht op, maar zij reageerde heel respectvol. Ze vroeg ook of we Gandalf wilden helpen, waarbij ze wees op een puzzel die in het kraam geïntegreerd was. Mijn oog was echter gevallen op een heksenketel, waar ik papa op wees. Zowel papa als mijn broer waren op zoek naar een cadeautje voor mijn mama, en dat keteltje leek me wel wat. Papa vroeg meer uitleg aan de dame en ze vertelde gepassioneerd waar alles voor diende. Ze wist duidelijk wel het één en ander over hekserij, en wees mijn papa de weg door alle producten van het kraam en waar ze voor dienen. Ik besloot om intussen eens te kijken of ik Gandalf kon helpen. De puzzel ging als volgt:

MIJN EERSTE IS DE TWEEDE
MIJN TWEEDE IS ÉÉN WAARD WANNEER MIJN DERDE VIJFTIG WAARD IS
MIJN VIERDE IS HIER EERST
MIJN VIJFDE LIJKT NUL TE ZIJN

MIJN GEHEEL OPENT DE KIST!

Eens ik het woord gevonden had – ik ga het niet spoilen voor je – kon ik het ingeven in een slot. Helaas ging het slot niet open, dus dacht ik dat ik verkeerd zat. Een tweede uitbater stond echter naast me en zag dat ik het antwoord had, maar gewoon niet hard genoeg aan het slot getrokken had. Hij hielp me de kist openen. Ik dacht dat de puzzel daarmee voorbij zou zijn, maar er waren blijkbaar meerdere stappen. De kist was gevuld met een heleboel gouden munten en er stond een tekst die ook in het thema van Lord of the Rings paste. Ik weet niet meer exact wat er stond, maar er stond ergens dat je naar “de tovenaar” moest gaan. De uitbater die me al eerder hielp met het slot, zag dat ik in de war was en naar de dode Gandalf stond te kijken, en zei me dat ik me moest omdraaien. Ik draaide me 180 graden om, en ja hoor, daar stond plots een “tovenaar” voor me. Een derde uitbater van het kraam, met een cape, toverde een muntje van achter mijn oor tevoorschijn. Hij gaf me een mini goochelshow met het muntje en zei me dat ik de tweede kist moest openkrijgen, waarvoor ik drie cijfers nodig had. Eén cijfer gaf hij me cadeau, een houten negen die in het kraam hing. De andere twee moest ik zoeken in de voorkant van het kraam.

Het heeft me langer geduurd dan ik graag zou toegeven. Ik dacht dat de cijfers als een code of zo verborgen zouden zijn, en was op zoek naar verborgen boodschappen. Maar ik moest letterlijk nog twee andere houten cijfers vinden zoals de eerste. Plots vond ik de tweede, maar de derde vond ik maar niet. Eens je ze zag hangen, was het super duidelijk, maar ik keek er dus de hele tijd over. De uitbater die me eerder al vertelde om me om te draaien, schoot opnieuw te hulp. “Just look straight forward.” En ja hoor, gewoon recht voor me hing het derde cijfer… Enthousiast ging ik naar de tweede kist met het cijferslot en begon de cijfers in te geven, maar het kistje ging niet open. De behulpzame uitbater wees erop dat er vraagtekens van verschillende groottes op de kist stonden, misschien was dat wel een hint naar de volgorde van de cijfers. Nu wist ik het zeker! Maar opnieuw ging de kist niet open. De uitbater wees erop dat ik op de verkeerde rij de code aan het ingeven was…

Het tweede kistje ging nu ook open, en erin zat de Ring. Ik kon kiezen: de Ring meenemen en eeuwige verdoemenis over mijn ziel uitroepen, of 10% korting in het kraampje. Ik zei al lachend tegen de uitbater, die me de Ring toonde, dat ik liever mijn ziel wilde bewaren. Hé, ging papa niet dat keteltje kopen? Die 10% korting komt nog goed uit! Ik keek links van me, en zag papa al met zijn bankkaart in de hand. Ik plaatste mijn hand op zijn rug om hem te stoppen en riep: “Can he have my discount? I solved the puzzle!”. De tovenaar stond er vlak naast met een brede lach op zijn gezicht, hij vond het duidelijk een zalig moment. Net op tijd!, lachte hij. Papa had nog nét niet betaald, de verkoopster gaf het bedrag opnieuw in met de 10% korting. Wat eigenlijk wel superlief was, want ze had evengoed kunnen zeggen dat het al te laat was. De puzzel zelf was al heel leuk door de immersie en de moeite die de uitbaters erin gestoken hadden, maar dat einde maakte het een ongelooflijk episch moment.

Naar de avond toe geraakte ik eindelijk in de Creator Hall. De kraampjes die daar stonden waren een stuk unieker dan in de Geek Market, omdat het echt artiesten waren die hun eigen spulletjes verkochten. Als ik daar wat vroeger geweest was, ging ik waarschijnlijk wel iets gekocht hebben. Maar het was echt al laat, waardoor er niet zoveel tijd meer was om alles rustig te bekijken.

In deze hall vond je ook de fanclubs, maar het was er al een beetje dood toen ik er was. De meest opvallende fanclub was ongetwijfeld de club die Star Wars robots bouwt. De robots waren gewoonweg indrukwekkend en reden ook regelmatig rond op de conventie.

Er waren ook veel foto ops, vooral van Star Wars, maar ook bijvoorbeeld Star Trek, de Smurfen en enkele gekende auto’s. De workshops waren ook hier, maar de enige die ik gezien heb is er eentje waar je een eigen toverstaf of andere magische voorwerpen kon maken. Die leek me heel tof om te doen, maar het was echt wel al te laat op de dag om er nog aan deel te nemen. Ze vertelden me dat ze ook op Comic Con gaan staan, dus misschien ga ik het dan wel doen. Tenzij ik natuurlijk weer te veel tijd spendeer aan al de rest!

Er was nog veel meer dat je kon doen op FACTS: je kon er een heleboel retro spelletjes spelen, er was een Cosplay catwalk en er was het Spellenspektakel: een hele hal toegewijd aan gezelschapsspelletjes. Daar kon je spelletjes uittesten, en uiteraard ook kopen. Zoals ik al eerder zei: je kunt gewoon onmogelijk álles op FACTS doen, zelfs als je twee dagen zou gaan. Dus je er vervelen zal je zeker niet doen.

De moeite waard?

Dus: vond ik het nu de moeite waard of niet? Kort antwoord: ja.

Lang antwoord: Ik vind het zeker de moeite om ooit eens zo’n conventie bij te wonen, gewoon om eens mee te maken wat het is. Maar ik ben ook blij dat ik pas gegaan ben wanneer ik iemand in de line-up wilde ontmoeten. Als het niet voor Charisma was geweest, was het waarschijnlijk een beetje tegen gevallen. Ik had namelijk een veel grotere verwachting van de conventie zelf: ik verwachtte meer unieke dingen, meer cosplay, meer sfeer, minder drukte. En ik wist gewoon ook niet goed wat er te doen was, waardoor mijn bezoek aan FACTS allesbehalve efficiënt was.

In de toekomst zal ik waarschijnlijk nog teruggaan. Als er weer iemand komt die ik wil ontmoeten, zal ik niet aarzelen. Als er niemand in de line-up is die ik eens wil zien, dan zou ik zeker niet alleen gaan. In een grote groep zou ik ook zeker niet gaan, want dan krijg je niets gedaan. Maar zoals deze keer, enkel met mijn papa en mijn broer, zou ik wel nog opnieuw zien zitten. Nu weet ik al iets beter wat het allemaal precies inhoudt, en dan zou ik op voorhand proberen te plannen om een workshop en/of show mee te pikken. En misschien zelfs eens in cosplay gaan, wie weet?

Meer bucketlist?

Lees je graag over mijn bucketlist-ervaringen, of doe je graag inspiratie op voor je eigen bucketlist? Hier vind je alle bucketlist posts! En vergeet niet om je in te schrijven op de nieuwsbrief om toekomstige bucketlist-ervaringen niet te missen!