Op 2 november ging ik voor de tweede keer naar FACTS. De eerste keer kwam ik speciaal om Charisma Carpenter te ontmoeten, een herinnering die ik altijd zal blijven koesteren. Maar ook de conventie zelf vond ik wel leuk, al had ik er toen gemengde gevoelens bij, dat lees je hier. Dit jaar keerde ik terug, opnieuw samen met mijn papa en broer, en we hadden een hele leuke dag!

Ook al was het dezelfde conventie, de ervaring was helemaal anders dan vorig jaar. De vorige keer was voor mij de eerste keer, waardoor ik niet goed wist wat te verwachten. Ik had veel stress omdat het programma pas laat online kwam, het heel druk was, het allemaal nieuw was voor mij en ik schrik had dat er iets zou gebeuren waardoor ik Charisma toch niet zou kunnen ontmoeten. Deze keer was die stress allemaal veel minder, waarschijnlijk vooral omdat ik nu al een beter beeld had van wat FACTS inhoudt. Bovendien was het ook helemaal anders omdat ik deze keer in cosplay ging!

Wat was er allemaal te doen?

Zó veel! Er was opnieuw de gigantische Geek Market, de Creator Zone, de fanzone met fanclubs, een cosplay catwalk, een heuse spellenhal en het Q&A podium. Maar er was ook een Haunted Maze (het thema was denk ik Halloween dit jaar), een 18+ zone, en een extra podium met zitplaatsen voor het publiek.

Je kon ook weer acteurs ontmoeten, maar deze keer heb ik dat overgeslagen. Er kwamen nochtans twee acteurs die ook in Buffy meespeelden: David Boreanaz en Felicia Day. Ik had het echter pas laat gezien dat ze kwamen (en in alle eerlijkheid, Felicia Day niet meteen herkend), waardoor ik niet echt meer tijd had om nieuwe pagina’s in het Mini Slayer Handboek te maken. Bovendien vroeg David maar liefst €80 voor een handtekening, wat toch best wel veel geld is. Dus besloot ik het deze keer links te laten liggen, misschien zie ik je een volgende keer wel, David en Felicia!

Opnieuw kwam het programma pas een week op voorhand online, maar intussen weet ik dat dat normaal is voor zo’n conventies, dus heb ik daar niet over gestresst. Er stond een heleboel op het programma, Q&A’s met acteurs, speed dating, workshops en zelfs een stuntshow. Er sprong echter niet meteen iets uit op het programma dat ik absoluut wilde doen, dus nam ik me voor om deze keer niet te stressen over ergens op tijd te zijn, maar gewoon de dag te nemen zoals die komt en te proberen een leuke dag te hebben samen met mijn papa en broer.

Aankomst en cosplay

Deze keer waren we een beetje aan de late kant, waardoor we redelijk lang moesten aanschuiven met de auto om te kunnen parkeren. Eens we dan uit de auto waren, moesten we nog eens aanschuiven om binnen te kunnen. In tegenstelling tot vorige keer stond de rij ver tot buiten, tot voorbij de tunnel die je van de parking naar Flanders Expo leidt!

Gelukkig vlotte de rij wel goed, en de fun begon eigenlijk al vanaf we de auto waren uitgestapt. Al meteen kun je genieten van de andere cosplayers, en dat vond ik extra leuk nu ik zelf ook in cosplay was. Terwijl we aanschoven in de rij zag ik in de verte een Alastor, en zwaaide véél te enthousiast. Ik ben de dag met veel energie begonnen. Ik zag “Alastor” even denken of ze me kende, en dan beseffen dat ik als Niffty verkleed was, toen zwaaide ze blij terug.

Het was echt leuk om in cosplay te zijn. Ik ging als Niffty van Hazbin Hotel, over de cosplay zelf kun je hier alles lezen. Ik nam me voor om met elke andere Niffty die ik tegenkwam, een foto te nemen. Of toch, als die andere Niffty dat zag zitten. Eerst dacht ik om met iedereen uit de Hellaverse een foto te vragen, maar dat bleek al gauw redelijk veel volk te zijn. Alleen al op de parking en in de rij om binnen te gaan zag ik er al een heleboel. De series zijn toch blijkbaar redelijk populair!

In totaal heb ik met drie andere Niffty’s een foto genomen, waarbij eentje zelfs met een bonus Adam en Lute. Die foto’s deel ik uiteraard niet, om privacy redenen. Ik zag nog meer Niffty’s, maar telkens in de verte of op een druk moment waar het niet gepast was om een foto te vragen. Iedereen aan wie ik een foto vroeg, reageerde heel positief. Het is ook gewoon leuk om iets te delen met mensen die je totaal niet kent! De meest unieke Niffty die ik zag was een Spiderman-Niffty, niet meteen een combinatie waar ik zelf aan zou denken, maar het was best wel grappig. Ik heb verschillende mooie Niffty’s gezien, maar geen enkele piloot-versie. Zo was ik toch ook nog altijd redelijk uniek!

Creator- en fanzone

We begonnen onze verkenningstocht aan de kant van de Creator- en Fanzone. Dat vond ik eigenlijk ook meteen het mooiste deel van de conventie. Dit stukje van FACTS heeft ongetwijfeld het meeste hart en is het meest persoonlijk.

In de Fanzone staan verschillende displays van fanclubs, veelal ook met een foto op of interactieve elementen bij. Bijvoorbeeld bij de Ghostbusters was er een telefoon die rinkelde en die je kon opnemen, helaas verstond ik niet wat er dan precies door die telefoon gezegd werd. Bij de Dr. Who fanclub kon je een foto nemen met de TARDIS, al was het gewoon een cut-out en niet de real deal, de Tom Baker sjaal die je mocht aan doen voor de foto maakte dat helemaal goed! Bij Star Trek kon je driedimensionale schaak spelen.

Ook The Compendium stond er met hun knutselworkshop. Vorig jaar vond ik het jammer dat ik dat pas op het einde van de dag gezien had, en daardoor niet meer kon doen. Maar op Comic Con stonden ze toen ook en heb ik toen een toverdrankje gemaakt. Die workshop vond ik een beetje tegenvallen (als iemand met véél knutselspullen in huis), dus heb ik die nu ook niet mee gedaan. Maar het is toch altijd leuk om de vele props te zien die er liggen!

Star Wars was ook weer goed vertegenwoordigd, niet enkel de bots (die ook deze keer weer rondreden in een bot parade!), maar ook de smederij uit The Mandalorian was aanwezig.

Er was ook een hoekje waar je Just Dance en andere games kon spelen. Het was zalig om te zien hoeveel volk er enthousiast mee danste op “Rasputin”!

Hier stond ook een podium, met zitplaats voor het publiek, de Cosplay Catwalk en een photobooth van CosplayCloud. Zij nemen foto’s op de Cosplay Catwalk, in hun eigen photobooth en algemeen op de conventie. Ze namen een foto van mij toen we nog niet lang binnen waren, en eentje in de photobooth. Voorlopig heb ik zelf enkel nog maar de foto in de photobooth gezien. Ik vind het een leuk initiatief, mensen steken soms veel moeite in hun cosplay, en op die manier hebben ze dan een mooie foto van het resultaat! De Catwalk durfde ik nog niet te doen, misschien ooit eens in de toekomst.

De Creatorzone is een markt, waar veel – je raadt het wel – creators staan. Dus geen massaproductie en collectibles, wel originele en handgemaakte werkjes. De mooiste producten vind je naar mijn mening aan deze kant, en zelfs als je niet wilt shoppen is het leuk om hier door te lopen voor de inspiratie.

Het grappigste dat ik zag op de Creator Zone, was ongetwijfeld deze banaan. Ik vroeg de verkoper of die banaan ooit al verkocht geraakt was, maar helaas, nog niemand had hem eerder gekocht. Dat was nog in het begin van de dag, dus wie weet is ie later toch nog verkocht geweest!

Er waren heel veel dingen die ik leuk en mooi vond, maar soms denk ik “hmm, dat kan ik zelf ook misschien maken”. Ik zeg zoiets nooit luidop aan zo’n kraampje natuurlijk, want dat is heel onbeleefd. De makers steken ongelooflijk veel tijd in hun creaties, en vaak ligt hun skill-level een stuk hoger dan mijn skills, laten we eerlijk zijn. Toch wilde ik bij veel dingen die ik mooi vond, niet té impulsief zijn en ze meteen kopen. Dus nam ik veel kaartjes mee van de creators. Enerzijds dienen die als inspiratie voor als ik het toch zelf eens wil proberen, en anderzijds laat het me toe om achter de conventie mijn tijd te nemen als ik iets wil shoppen.

Uiteindelijk heb ik dus zelf niets gekocht, maar ik mocht wel nog een cadeautje uitkiezen van Liam voor mijn verjaardag. Howling Riot stond opnieuw met een kraampje, en ik had al vorig jaar één van hun prints gespot, die me tot nu was bij gebleven. Het is een grote vos die een klein vosje omhelst, met de tekst “Dear Inner Child, you will never be alone again. Love, your present self.” De tekening gecombineerd met die tekst raakte mij heel diep, ook nu weer toen ik het opnieuw zag. Ik zei tegen mijn broer dat ik die wel heel mooi vind, maar gewoon een print ophangen is niet zo mijn ding. Hij had echter gezien dat ze ook kussens hadden met die tekening, dus mijn verjaardagscadeautje was plots snel gekozen! Het kussen heeft een plekje gekregen in mijn hobbyruimte, een plaats waar mijn “Inner Child” heel veel liefde krijgt.

Voor het middageten waren we voorzien: we hadden voorverpakte boterkoekjes en wafels mee, zodat we niet per se hoefden aan te schuiven aan een kraampje voor eten. Ik had zelf ook een flesje water en een flesje cola bij. We besloten uiteindelijk toch ergens eten te kopen, maar niet in de foodhall zelf. Er staan namelijk ook kraampjes op andere plaatsen. Het was niet lang aanschuiven voor eten (ik koos voor een pokébowl), omdat het al wat aan de late kant was, maar het was wel nog even wachten tot we konden zitten.

Door neer te zitten voelde ik ineens hoe moe ik was. Ik was al heel de voormiddag heel enthousiast alles aan het innemen, sociaal aan het wezen en gewoon maximaal aan het genieten. Nu merkte ik hoeveel energie dat gekost had, en dat ik het de rest van de dag toch iets rustiger aan zou moeten doen. Maar dat is oké, zelfs als we op dat moment naar huis waren gegaan, had ik echt al een leuke dag gehad.

Geek Market en Q&A

Na even te rusten, gingen we terug op pad. We passeerden door de spellenhal, maar bleven daar niet zo lang rondhangen. Er waren D&D one-shots die je kunt spelen. Ik overwoog om te vragen om die eens samen te doen, maar ik wist dat mijn papa en broer graag ook nog de Geek Market zouden willen zien. Misschien een ideetje voor volgende keer.

De Geek Market was opnieuw gi-gantisch. Ik had de indruk dat er minder interactieve elementen aan waren dan vorige keer, maar het kan ook zijn dat ik er niet zo op gelet heb omdat mijn batterij al leeg aan het lopen was. Toch heb ik ook van dit aspect van de conventie genoten. Er was hier veel te zien, en ook weer moeilijk om mijn portemonnee niet gewoon volledig leeg te maken.

De drukte bereikte hier plots een piek, waardoor het echt manoeuvreren tussen het volk werd. Dat deel vond ik minder leuk, maar het was gelukkig maar een klein stukje van de dag dat het echt zó erg was.

We aten een “Ugly Cookie” van Areum Bakery. Zo lelijk vond ik die koekjes eigenlijk niet, en ze zagen er superlekker uit! Ik koos voor de Strawberry Ruby en die bleek inderdaad heel lekker te zijn. Het koekje was te groot om in één keer op te eten, dus had ik iets om rustig op te snacken terwijl we langs de kraampjes slenterden.

De Fudge Factory, waarbij ik eerder al op Comic Con eens iets gekocht had, stond hier nu ook. Ik vond die toen echt heel lekker, dus kocht ik ook wat fudge om mee te nemen naar huis.

Ik probeerde ook eens een korset. Ik vind die dingen echt mooi, dus vroeg ik of ze ook grote maten hadden. De verkoopster reageerde meteen heel enthousiast en toonde de verschillende opties. Ze hielp me met veel plezier om er eentje te passen. Het was waarschijnlijk haar grootste maat, maar ik vond het toch net iets te veel spannen op mijn buik. (Misschien door die fudge en ugly cookies…) De dame bleef proberen uit te leggen dat het korset goed zat, maar ik vond het toch niet comfortabel genoeg om er bijna €100 aan uit te geven. Het was wel heel mooi en ik ben blij dat ik het eens kunnen passen heb. Toch alweer iets buiten mijn comfortzone gedaan!

Uiteindelijk kwam de timing toevallig precies goed uit om nog de Q&A van David Boreanaz mee te pikken. Zoals ik verwacht had, ging het niet zo heel veel over de series Angel & Buffy, maar ook over Bones en nog een andere serie die ik niet gezien heb. Toch vond ik het leuk om zo ook eens David gezien te hebben, en het deed ook gewoon goed om nog even neer te zitten.

Toen ik terug buiten kwam van de Q&A was het ineens véél rustiger. Het was nog een uurtje ongeveer voor sluitingstijd. Ik keerde terug naar een T-shirt kraam van JCGeek waar ik eerder stond te twijfelen om er een paar te kopen. Doordat er nu zowat geen volk meer stond, kon ik rustig mijn tijd nemen om alle designs te bekijken en eens eentje te passen voor de maat. Veel prettiger op die manier! Wat ook leuk was: ze hadden veel effen zwarte T-shirts liggen, en dan kon je een design uitkiezen en plaatsten ze die ter plekke op het T-shirt met een hittepers. Leuk om te zien!

De moeite waard?

Ab-so-luut! Deze tweede keer heb ik me eigenlijk een stuk meer geamuseerd dan de eerste keer, nu ik beter wist wat te verwachten, én in cosplay ging. De volgende FACTS in april staat alvast genoteerd in mijn agenda! Een leuke manier om quality time met mijn papa en broer door te brengen! Misschien volgende keer zelfs in groepscosplay?

Blijf je graag op de hoogte van mijn knutsels en avonturen? Schrijf je dan hieronder in voor de nieuwsbrief, of volg yorkiesinspace op Instagram!