Dit weekend namen we afscheid van Tijger. Het was een moeilijke situatie, en het gemis is groot. Ik zou graag even gebruik maken van de gelegenheid om te vertellen over Tijger. Op het einde deel ik mijn rouwkaartje.

Over Tijger

Tijger, Tijgepoes, Tijgefluf, Flufje, Flufbal… Ik noemde Tijger niet vaak bij zijn echte naam, maar hij reageerde op al zijn bijnamen. Wanneer hij ergens op ging springen, of iets doen dat niet mocht, of naar je toe ging komen, kondigde hij dat graag aan met een luide “miaauw”. Wanneer je hem onder zijn poten gaf dat iets niet mocht, ging hij zich niet inhouden om luidkeels te protesteren alvorens het toch gewoon te doen.

Tijger was de kat van mijn ouders, maar toch ook een beetje mijn kat. Tien jaar geleden vonden mijn ouders hem op een camping. Tijger heeft toen zelf besloten dat hij zou meekomen naar huis. Hij deed dutjes in de tent, kwam knuffelen en de dag van vertrek sprong hij in de auto.

Ik woonde nog thuis toen Tijger bij ons kwam wonen. Hij was een lieve kat, maar wel met zijn eigen willetje. Je mocht hem niet zomaar oppikken in je armen, maar als híj zin had om te knuffelen, dan kon je je aan intense fluffy knuffels verwachten. We hadden altijd ons momentje samen voor ik ’s ochtends vroeg vertrok, en ook ’s avonds wanneer ik laat thuis kwam. Ook wanneer ik het huis uit was, bleven we een band hebben.

Wanneer ik op bezoek kwam bij mijn ouders, wachtte hij tot we in de zetel zaten. Dan kondigde hij zijn aankomst al miaauwend aan, om vervolgens eerst Timothy lastig te vallen – wetende dat Timothy dat niet zo graag heeft – en zich daarna te installeren naast mij in de zetel. Dan lag hij met zijn rug tegen me, op zijn zij, luid te spinnen terwijl ik over zijn kopje wreef, onder zijn kinnetje krabde en hem streelde over zijn zijkant. Soms mocht ik zelfs over zijn buikje strelen en draaide hij zich half op zijn rug. We genoten allebei ongelooflijk van die momentjes. Wanneer hij er genoeg van had, liet hij dat weten, maar bleef hij initieel wel eerst liggen. Dan moest ik altijd goed oppassen, want als ik hem dan verder streelde ging hij mijn handen vastgrijpen, mét nagels! Maar gelukkig kende ik hem goed genoeg om te weten wanneer hij liever geen aaitjes meer kreeg.

Met Archie was hij veel voorzichtiger dan met ons. Met mensen had Tijger weinig geduld, en ging hij niet aarzelen om eens zijn tanden of nagels te laten voelen als iets hem te veel werd. Maar met hondjes was hij supervoorzichtig. Hij kende Archie al van puppy af, en Archie kende geen vrees. Archie was een heel intense puppy – en is nog steeds vrij intens – en wilde liefst spelen met Tijger. Gelukkig had Tijger veel geduld met Archie en zocht hij simpelweg hoogtes op wanneer het hem te veel werd. Met de tijd ontwikkelden ze een traditie, waarbij Archie rechtstreeks op Tijger afliep om hem likjes te geven. Tijger sloot simpelweg zijn ogen, trok zijn kop wat in en zette zich schrap toen hij Archie zag komen aflopen, hij legde zich neer bij zijn lot en liet Archie zijn enthousiaste likjes geven. Tijger zijn kopje was dus vaak helemaal nat toen Archie op bezoek kwam!

Ooh, mijn lieve Tijgepoes, wat ga ik je ongelooflijk veel missen. Je hebt een groot gat achter gelaten in ons hart. Ik zal altijd die knuffelmomentjes en jouw liefde blijven koesteren. Ik mis je, Flufje, het ga je goed.

Het kaartje

De beste manier om mijn emoties te verwerken, is meestal door me creatief bezig te houden. De dierenarts was zo lief om een pootafdrukje van Tijger te nemen, en de dag van het afscheid legde ik mijn focus op het vereeuwigen van dat pootafdrukje. Ik scande het in en digitaliseerde het, zodat we het niet zomaar kunnen verliezen. Ik zorgde er ook voor dat ik het op ware grootte kan afdrukken. Ik zou graag een bedeltje laten maken met zijn afdrukje in gegraveerd, maar voor nu maakte ik eerst een kaartje.

Ik maakte een kaartje voor mijn ouders en broer, en een tweede exemplaar voor mezelf. Ik wilde iets dat we kunnen uitzetten om Tijger te herdenken. Ik probeerde zo goed mogelijk zijn kleuren vast te leggen, en liet hem bij een regenboog zitten. Rustig en gelukkig, aan het genieten van de vogeltjes. Aan de binnenkant gebruikte ik zijn pootafdrukje, met de simpele tekst “voor altijd in ons hart”. Ik vond dat er niet meer nodig was dan dat.

Gebruikte items

• 3D snijmallen spoorbrug – Avec Creative
• Regenboog – Avec Creative
• Hartjes – Avec Creative
• Landschap – Avec Creative
• Garden Borders – Avec Creative
• Gecondoleerd – Carlijn Design
• Pets – DécoTime
• Alfabet – Make It
• My Pet Kitties – Mama Elephant